Ojciec Ignacy Posadzy, Założyciel Zgromadzenia Sióstr Misjonarek Chrystusa Króla dla Polonii Zagranicznej urodził się 17 lutego 1898 roku w Szadłowicach koło Inowrocławia. Po ukończeniu szkoły podstawowej rozpoczął naukę w Gimnazjum im. Jana Kasprowicza w Inowrocławiu. W 1917 roku młody Ignacy zgłosił się do Arcybiskupiego Seminarium Duchownego w Poznaniu. Studia filozoficzne i teologiczne odbywał w Münster i Fuldzie.
 
Jako student zetknął się z polskimi robotnikami sezonowymi w Niemczech, z ich problemami i opuszczeniem duchowym. Gromadził tych ludzi, pouczał, odprawiał dla nich nabożeństwa Słowa Bożego. Wtedy postanowił, że kiedy zostanie kapłanem, poświęci tym ludziom czas wakacyjny.
 
Po wojnie wrócił do wolnej Polski. 19 lutego 1921 roku otrzymał święcenia kapłańskie z rąk biskupa Kloske w Gnieźnie. W kolegiacie farnej w Poznaniu rozpoczął pracę duszpasterską. Zasłynął jako dobry kaznodzieja i gorliwy spowiednik. Po 3 latach został prefektem seminarium męskiego, potem żeńskiego.
 
Od 1922 roku ksiądz Ignacy poświęcał czas wakacji Polakom - emigrantom, odwiedzając ośrodki polonijne w Europie i Azji Mniejszej, a 1929 roku w Brazylii, Argentynie i Urugwaju. O problemach emigracji polskiej pisał reportaże do gazet, zapoznając z problemem polskich emigrantów nasze społeczeństwo. Na polecenie ks. kardynała Augusta Hlonda, Prymasa Polski, przeprowadził inspekcję polskich placówek duszpasterskich w Brazylii, Argentynie i Urugwaju w latach 1930-31. Z tej podróży powstała książka „Drogą pielgrzymów". W rok później został zaproszony przez księdza Prymasa do tworzenia zgromadzenia męskiego - Towarzystwa Chrystusowego dla Polonii Zagranicznej w Potulicach. Był jego długoletnim przełożonym. W czasie II wojny światowej, ukrywając się przed okupantem, utrzymywał łączność z rozproszonymi członkami Towarzystwa. Po odzyskaniu niepodległości, na polecenie księdza Prymasa, kierował księży Chrystusowców na Ziemie Odzyskane, aby tam organizowali życie Kościoła.
 
Ojciec Ignacy, wierny inspiracjom kardynała Hlonda, przystąpił w 1958 roku do tworzenia żeńskiego zgromadzenia do pomocy duszpasterskiej księżom Towarzystwa Chrystusowego pracującym wśród Polonii. Nową wspólnotę zakonną erygował ksiądz arcybiskup Antoni Baraniak, Metropolita Poznański, dnia 21 listopada 1959 roku. Założyciel darzył ojcowską miłością Zgromadzenie Sióstr Misjonarek od początku jego istnienia. Po złożeniu rezygnacji z funkcji przełożonego Towarzystwa więcej troski i uwagi poświęcał Misjonarkom. Do końca swoich dni interesował się młodą wspólnotą i każdą Siostrą z osobna.
 
Dnia 17 stycznia 1984 roku w Puszczykowie ojciec Ignacy Posadzy zakończył swoją ziemską wędrówkę. Jego ciało spoczęło na miłostowskim cmentarzu w Poznaniu. W telegramie kondolencyjnym Ojciec Święty Jan Paweł II napisał: „Dziękuję Wszechmocnemu Bogu za długie życie i dzieło Człowieka ukształtowanego przez łaskę i Szafarza łaski, (...) Człowieka wiary, kontemplacji i apostolstwa."
 
Na zakończenie diecezjalnego etapu procesu beatyfikacyjnego - 20 stycznia 2007 roku, szczątki doczesne Sługi Bożego przeniesione zostały do kaplicy Domu Głównego Towarzystwa Chrystusowego w Poznaniu.